‘Lucy’ en de andere vondsten van Australopithecus

Tijdens mijn lezing in november vertelde ik dat ‘Lucy’ (Australopithecus afarensis) het enige bewijs is dat wetenschappers hebben om aan te tonen dat er rechtop lopende apen waren, waar wij zouden van afstammen. Lucy is, zoals ik liet zien, een vervalst samenraapsel.

Ik kreeg van bepaalde evolutionisten vrij bitsige reacties, als zou deze bewering (dat ‘Lucy’ het enige “bewijs” is) een flagrante leugen zijn. Ik zei niet dat ‘Lucy’ de enige vondst is van Australopithecus, maar dat dit skelet hun enige bewijsstuk is voor de bewering dat apen rechtop liepen. En dat is ook zo, want het bewijsstuk bestaat uit combinatie van de knie en de samengevoegde, anatomische heup. Vooral die heup is belangrijk. Men moet weten dat er slechts een handvol vondsten zijn van “Australopithecus“.

Welke zijn de voornaamste?

  1. Lucy – Australopithecus afarensis (Zoals ik al toonde: dit is hét bewijsstuk, maar daar werd mee geknoeid, en om eerlijk te zijn is de heup – nadat Dr. Owen Lovejoy hem “verbeterde” – niet echt overtuigend te noemen)
  2. Taungkind – Australopithecus africanus (Betreft slechts een schedel)
  3. Mrs. Ples – A. africanus (Ook slechts een schedel)
  4. Little foot – Australopithecus sp. (Een vrij volledig skelet, maar op de meeste plaatsen gebroken en vervormd, ook de heup is hier gefragmenteerd – en daar valt dus bijgevolg niets uit op te maken: het levert dus géén bewijs dat het dier rechtop liep. Ze beweren aan de hand van de enkelbeenderen (die waarschijnlijk van hetzelfde individu waren, dus wellicht opnieuw: een samenraapsel), dat het dier in staat was rechtop te lopen, terwijl het dier duidelijk een onmiskenbare apenvoet heeft (“verschilt slechts weinig met dat van een chimpansee”) – maar een chimpansee kan ook voor korte tijd op zijn twee achterpoten rondhuppelen! Dus weeral: geen overtuigend “bewijs.”)

    Het skelet van ‘Little Foot’: vertoont zeer veel breuken. De klomp links is de ‘heup’. Foto: theapricity.com
  5. Australopithecus anamensis (O.a. een onderkaak gevonden, die zeer goed lijkt op die van een chimpansee – geen heupen, benen of voeten gevonden!).
  6. Australopithecus sediba (Zeer fragmentarisch – knie vormt geen hoek, maar is loodrecht, heup was bij geen van de vondsten compleet, maar bestond uit enkele fragmenten die (met veel vulsel) aan elkaar werden gelijmd – wie bepaalt de exacte positie? Reconstructie heeft overigens weer heel veel weg van… een chimpansee).
  7. STS 14 – A. africanus (Enkele skeletfragmenten, waaronder een heup (beter is: heupfragmenten die aan elkaar werden gelijmd). Wordt beschouwd als een tweede “bewijs” dat Australopithecus rechtop liep. Met de heup werd echter ook geknoeid:

Australopithecus africanus pelvis (STS-14). This fossil specimen was discovered in 1947, in Sterkfontein, South Africa. Foto: sciencephoto.com

Links zie je het ilium (het ‘blad’ van de heup – dat bovenste deel) zoals het bij Lucy was voordat Dr. Lovejoy ermee knoeide: zoals dat van een aap (naar achter gericht), rechts zie je een vervormd ilium, het vlakke, naar achter gerichte stuk is opvulmateriaal, de rest (dat wat naar voor gebogen werd), is het fossiel deel. Je ziet ook dat de pubis – het gedeelte waar de gaten zijn (vooraan/onderaan) niet aan elkaar passen. Maar tot op heden zijn ze er nog niet uit hoe die heup er nu precies uitzag, want in 2010 deden wetenschappers opnieuw een poging om de vorm te reconstrueren – aan de hand van 3D-technieken… Het bewijsmateriaal is toch zo overweldigend! (ironie))

De voorwaarde voor het écht kunnen rechtop lopen, zoals bij ons – de mens – is een heup zoals u rechts ziet. Dat is bij géén van bovenstaande fossielen – en bij geen enkel fossiel van Australopithecus – het geval.

Dus: mijn bewering dat Lucy “het enige bewijs” is – is géén flagrante leugen! De bewering dat ze overweldigend veel bewijsmateriaal hebben wél!

Almaar meer sceptische wetenschappers

“Wij zijn sceptisch over claims dat toevallige mutatie en natuurlijke selectie de complexiteit van het leven kunnen verklaren. Zorgvuldig onderzoek van het bewijsmateriaal voor de Darwinistische theorie moet worden aangemoedigd.”

In de afgelopen decennia hebben nieuwe ontdekkingen in vele wetenschappelijke disciplines zoals de kosmologie, de natuurkunde, de biologie, en de kunstmatige intelligentie, er toe geleid dat wetenschappers vraagtekens zijn gaan zetten bij de centrale leerstelling van het Darwinisme van de natuurlijke selectie, en zijn zij het bewijsmateriaal dat deze leerstelling ondersteunt nauwkeuriger gaan onderzoeken.

Toch beweren TV-programma’s, onderwijsbeleidsuitspraken, en wetenschappelijke publicaties dat Darwins evolutietheorie volledig de complexiteit van de levende natuur kan verklaren. Ook heeft het publiek de verzekering gekregen dat talloze bewijzen het Darwinisme ondersteunen en dat werkelijk iedere wetenschapper ter wereld ervan overtuigd is dat de theorie juist is.

De wetenschappers op deze lijst betwisten de eerste claim en tonen door het tekenen van de lijst dat ook de tweede claim onjuist is. Sinds het Discovery Institute deze lijst startte in 2001, zijn honderden wetenschappers moedig naar voren getreden om hun naam aan de lijst toe te voegen.

De lijst groeit nog steeds en bevat wetenschappers van, onder andere, de US National Academy of Sciences, Russische, Hongaarse, en Tsjechische Nationale Academies, evenals van universiteiten als Yale, Princeton, Stanford, MIT, UC Berkeley, UCLA.

Eén van hen is Dr. Stanley Salthe, professor emeritus van het Brooklyn College van de City University of New York. Hij schrijft: “De Darwiniaanse evolutietheorie was mijn specialisatiegebied in de biologie. Onder andere schreef ik dertig jaar geleden een studieboek over het onderwerp. Ondertussen echter, ben ik een apostaat van de Darwiniaanse theorie geworden, en heb ik het beschreven als een deel van de oorsprongsmythe van het modernisme.”

Dit is de Nederlandse versie van de site: https://dissentfromdarwin.org/about/nld/

Zacht weefsel in beenderen van dinosauriërs: kan onmogelijk miljoenen jaren bewaard worden

In onderstaande video bespreekt Mark H. Armitage zijn ontdekking van zacht weefsel en intact celmateriaal in de hoorn van een Triceratops.

En in deze video weerlegt Armitage de bewering van wetenschappers dat intact celmateriaal miljoenen jaren kan overleven met behulp van “ijzermoleculen”.

 

Wetenschappers wekken fossiele hagedis ‘tot leven’ en constateren dat zijn locomotie verrassend “modern” was

Een team van Japanse wetenschappers heeft een fossiele hagedis van “290 miljoen jaar oud” terug “tot leven” gewekt via computersimulatie en robottechnieken. Hun bevindingen werden gepubliceerd in Nature, en overgenomen door alle grote media.  Ze constateerden dat de locomotie, of voortbeweging, verrassend “modern” was voor een “primitieve viervoetige”, aan het begin van hun “evolutie in landdieren”…

Het project ‘Naar een beter begrip van de Evolutietheorie in Vlaanderen’ van de Universiteit Gent toonde aan dat de Darwinisten ten einde raad zijn

Artikel door Dr. Mathieu Albert

Op de website Naar een beter begrip van de Evolutietheorie in Vlaanderen’ claimen de projectleden, dat de Evolutietheorie één van de krachtigste theorieën in de wetenschap is. Volgens hen verklaart de Evolutietheorie onder meer “de ontwikkeling en de samenhang van het leven, het ontstaan van soorten en adaptaties, de verspreiding van de soorten en de aanwezigheid van fossielen. Er bestaat overweldigend veel bewijsmateriaal voor de Evolutietheorie”. Toch benieuwd naar hoe de onderzoekers dit “overweldigend veel bewijsmateriaal” op hun website presenteren, gingen we met goede moed er wat in grasduinen. Onder het kopje ‘Vragen over Evolutietheorie’ vonden we het volgende stukje: “Hoe neemt men evolutie waar?” Het artikel werd geschreven door Dr. Bert Van Bocxlaer van de onderzoeksgroep paleontologie van de Universiteit Gent. Het “overweldigend veel bewijsmateriaal” lijkt echter een zeer mager beestje te zijn.

Lees verder

Wetenschappers beweren nu dat inktvissen misschien wel “aliens” zijn

Een octopus. Foto: Albert Kok CC BY-SA 3.0

Is dit een grap of zijn we serieus? Nee, we zijn serieus. Wetenschappers beweren dit wel degelijk.

Inktvisachtigen zijn uiterst complexe en intelligente wezens. Ze hebben grote hersenen, een zeer complex zenuwstelsel, zijn net zoals kameleons in staat om van kleur te veranderen en hebben grote en enorm goed ontwikkelde ogen. En toch vallen deze dieren onder de categorie “weekdieren”, waartoe ook de mossel behoort.

Reuzeninktvis van 4m lang.  – foto: NASA – publiek domein

Inktvissen en octopussen passen héél slecht in het evolutionaire diagram (net als alle andere levensvormen overigens): men tekent lijnen die op één punt samenkomen, zonder dat daar één millimeter bewijs voor is.

Bovendien verschillen de huidige vormen van de cephalopoda amper van de vormen die zogezegd miljoenen jaren geleden leefden.

Een groep van 30 wetenschappers uit alle grote universiteiten en onderzoekscentra van de wereld heeft nu een paper gepubliceerd met als titel “Oorzaak van de Cambrische explosie: aards of kosmisch?

Dit vanwege Darwins bewering dat indien er geen voorouders worden gevonden voor de gigantische hoeveelheid soorten die in de lagen van het ‘Cambrium’ en het ‘Siluur’ worden gevonden, zijn theorie teniet wordt gedaan. Wetenschappers hebben die lagen met “voorouderlijke soorten” tot op heden nog niet gevonden, en beginnen wat onrustig te worden. Vandaar gaan ze hun heil nu zoeken in – noem het maar science fiction: de bewering dat bepaalde levensvormen uit de ruimte zouden komen.

In deze paper suggereren deze wetenschappers dat cephalopoda (katvissen, inktvissen en octopussen) zodanig complex zijn dat ze “misschien wel ergens anders dan op aarde hun oorsprong hebben.”

“Bewijs voor de rol van buitenaardse virussen die aardse evolutie hebben beïnvloed, werd recent plausibel geacht bij de genoom- en transcriptoom-sequentiëring van cephalopoda”, zo staat er te lezen. “Het genoom van de octopus toont een verbijsterend niveau van complexiteit, met 33.000 meer eiwitcoderende genen dan bij Homo Sapiens.”

De wetenschappers betwisten het geloof dat de moderne cephalopoden tot hun huidige vorm evolueerden op aarde, en suggereren de mogelijkheid dat de soorten die we nu zien afstammen van wezens die op aarde belandden in een bevroren ijsachtige komeet.

Het oog van een reuzeninktvis – Foto: Smithsonian Institution – publiek domein

“Z’n grote brein en ingewikkeld zenuwstelsel, camera-achtige ogen, flexibele lichamen, onmiddellijke camouflage via de mogelijkheid om van kleur en vorm te veranderen zijn slechts enkele van de frappante kenmerken die plots verschijnen op het evolutionaire toneel”, waarbij naar de mogelijkheid wordt gewezen dat “deze grote stap voorwaarts” in complexiteit was ten gevolge van “cryobewaarde (heel diep bevroren) inktvissen en/of octopus-eieren” die via een komeet miljoenen jaren geleden in de oceaan terechtkwamen.

De wetenschappers zijn duidelijk ten einde raad…

De echte wetenschap is in de vuilbak gekieperd – science fiction is de norm geworden. Wie gelooft die mensen nog?

Bron:

International group of scientists suggest that octopuses might actually be aliens