De evolutietheorie ontkracht
Genesis is waar
In 2024 vertrok filosoof Johan Braeckman uit de UGent: “De weerstand tegen Darwin is alleen maar toegenomen”
Ik begon mijn eerste academiejaar ‘bachelor in de biologie’ aan de Gentse universiteit in september 2009, inmiddels ruim 17 jaar geleden. In het derde academiejaar (2011-2012) had ik een vak dat heette ‘filosofie van de biologie’ – gegeven door de bekende atheïstische filosoof Johan Braeckman, leerling van wijlen Etienne Vermeersch. In dat vak promootte hij vooral de evolutietheorie.
Braeckman – een grote evolutionist, en oprichter van de website “evolutietheorie.be”- zat ook in de museumraad van het Dierkundemuseum, waar ik ook lid van was (ik vertegenwoordigde als vrijwilliger in het museum de studenten van de biologie), en met wie ik zelfs samen aan tafel een algemene vergadering heb bijgewoond (met daarnaast ook andere “biologie-kopstukken” en overtuigde evolutionisten zoals prof. dr. Dominique Adriaens en conservator Dominick Verschelde). Twee jaar geleden, in 2024, dus 12 jaar nadat ik vertrok aan de UGent, vertrok ook Braeckman, 9 jaar vóór zijn pensioen. En dit naar eigen zeggen omdat de ‘weerstand tegen Darwin’ aan de Gentse Universiteit ‘alleen maar is toegenomen’. Toch wel frappant.
In een artikel dat in januari 2024 in de krant ‘De Morgen’ verscheen, en welke ook werd gepubliceerd op de website van de overleden atheïstische filosoof Etienne Vermeersch, zegt Braeckman over zijn vertrek bij de UGent: “Het onderzoek dat ik begeleid, en het werk dat ik zelf doe, vertrekt vaak vanuit een evolutionair perspectief, met de theorie van Charles Darwin als uitgangspunt. En u voelt waar ik naartoe wil: die invalshoek ligt niet meer zo goed in de markt. Als zulke projecten in commissies worden besproken, zijn er altijd wel enkele leden die niet hoog oplopen met de evolutietheorie, en het dossier blokkeren.“
Hij geeft aan dat er in de UGent almaar meer weerstand is tegen Darwin en het evolutionisme: “Twintig jaar geleden dacht ik dat ik in 2024 een gevestigde onderzoeksgroep zou hebben. Maar dat is niet gebeurd. De weerstand tegen Darwin is alleen maar toegenomen.” En hij voegt er wat verder aan toe: “Ik heb het gevoel dat mijn rol is uitgespeeld. Men ziet aan de universiteit de waarde van het evolutionaire, en trouwens ook van het interdisciplinaire denken, veel te weinig in.”
Alvast hoopgevend!
Bron: Etiennevermeersch.be
Geheel nieuwe editie nu verkrijgbaar
Mijn nieuw boek is vanaf nu verkrijgbaar in zowel harde-kaft als paperback uitgave. Het boek is een volledig herwerkte en dus nieuwe editie van het boek ‘De evolutietheorie ontkracht’ samengevoegd met het boekje ‘God zag dat het heel goed was – over het theïstisch evolutionisme’, nu 422 bladzijden dik. Dus een complete en alomvattende uitgave die een krachtig weerwoord biedt aan de Neo-Darwinistische evolutietheorie enerzijds, maar ook aan het theïstisch evolutionisme met al z’n varianten anderzijds. Daarbij werd extra informatie toegevoegd aan bepaalde reeds behandelde onderwerpen, werd de volgorde van bepaalde behandelde onderwerpen gewijzigd (vnl. in hoofdstuk 3), en werd nieuwe informatie toegevoegd (bvb. evolutie van zeehondachtigen wordt nu ook behandeld en onderuit gehaald, lijst levende fossielen is langer, problematiek chronostratigrafie wordt uitvoeriger besproken,…).
Zelf gevonden “fossiel koraal uit het Devoon” dat nog blijkt te bestaan:
Koningsvaren uit het ‘Carboon’
In de fossielen die we eind augustus vonden te Cuesmes, vonden we ook een blad van een koningsvaren (Osmunda, kosmopoliet, dus wereldwijde verspreiding, zelfs in de tropen!). Het fossiel wordt ‘Neuropteris sp.’ genoemd en als uitgestorven beschouwd (want ja, niets van het “Carboon” bestaat natuurlijk nog!), terwijl het dus exact hetzelfde is als een nog bestaande varensoort. Wederom een ‘levend fossiel’.
En zo doen we verder. Er zit nog meer in de stenen die we meebrachten, wellicht ook zaken die op riet of dergelijke lijken. Als we iets vinden, dan berichten we dat.
Opnieuw een levend fossiel uit de steenkoollagen
Recent ging ik met mijn oudste zoon opnieuw op expeditie naar de mijnterril in Cuesmes, nabij Mons. We vonden daar weer enkele prachtige fossielen, waaronder weer een ‘levend fossiel’. Dit keer een boomvaren.
Dit is overduidelijk een blad van een Cyathea boomvaren, welke heden een pantropische verspreiding kent (dus in de tropen over heel de wereld!). In de tropen zijn boomvarens heden zeer algemeen.
Weer een levend fossiel: makreelhaai
Onlangs vond ik op het strand te Oostende (Belgische kust) een haaientand, in opgevoerd zand. Dat opgevoerd zand is zogezegd uit het Pleistoceen, terwijl die zwarte haaientanden ALTIJD ca. 11 miljoen jaar oud worden bestempeld: uit het Mioceen. Maar de tand die ik vond is onmiskenbaar die van een makreelhaai (meer bepaald de kortvinmakreelhaai, of mako), die heden nog steeds in de Atlantische Oceaan, en soms ook de Noordzee voorkomt.
De fossiele tanden zoals deze worden doorgaans toegekend aan ‘+Isurus hastalis‘, een “uitgestorven haaiensoort”. Dit, terwijl ‘Isurus oxyrinchus‘ -, de kortvinmakreelhaai, hier nog altijd voorkomt (de enige twee makreelhaaien die er bestaan zijn overigens ondersoorten van gewoonweg de makreelhaai!).
De tand is afkomstig van vooraan in de bek, zoals deze foto toont:
Dus helemaal niet uitgestorven, en ook géén miljoenen jaren oud!
Boekje ‘Origineel zacht weefsel in fossielen van dinosaurussen’ nu verkrijgbaar
Ik had al een aantal jaar geleden dit boekje gemaakt, maar niet voor het bredere publiek te koop aangeboden. Omdat deze informatie/documentatie omtrent zacht weefsel toch zeer belangrijk is, heb ik besloten om het boekje beschikbaar te stellen. Het wordt niet commercieel verkocht: de prijs is de drukprijs bij Lulu.
Het boekje omvat oa. geprinte versies van publiek beschikbare papers van Mark Armitage, welke dus door iedereen thuis kunnen uitgeprint worden. Let wel: het boekje is voor het grootste deel in het Engels (artikels/papers zijn in het Engels).
Bestuiving tussen calamondin en citrangequat is een feit
Intussen is het al bijna 8 maand geleden sinds mijn eerder artikel ‘Experimenteren met citrus: alle citrussoorten kunnen kruisen.’ Nu is het tijd voor een update. De collectie is inmiddels gegroeid tot 11 soorten (rassen). Er zijn twee zaailingen bijgekomen: witte pompelmoes en mandarijn. En verder heb ik ook m’n eerste kruising kunnen uitvoeren: 2 bloemen van een citrangequat ‘Thomasville’ bestoven met stuifmeel van een calamondin. Ook een bloem van de calamondin werd bestoven met stuifmeel van de citrangequat.
De calamondin (officieel: Citrus x microcarpa) is een kruising tussen een mandarijn en een kumquat. De citrangequat ‘Thomasville’ is een kruising tussen een citrange (die een kruising is tussen wilde citroen en sinaasappel) en een ovale kumquat. Wat we nu krijgen is dus een kruising: ‘mandarijn x kumquat’ x ‘citrange (wilde citroen x sinaasappel) x kumquat’.
Nu valt verder af te wachten: de vruchten moet nu groeien en afrijpen, dan kunnen we het zaad oogsten en zaaien, en daarna kunnen we zien hoe de kruising eruit ziet. Pas na een aantal jaar zullen we de nieuwe vrucht (die heden nog niet bestaat!) kunnen proeven. Een calamondin is al relatief winterhard (hetzij op een droge plaats met droge kluit; hij overleefde zonder schade lichte vorst in mijn oranjerie), gekruist met een citrangequat die ook winterhard is en buiten kan overwinteren, kan een nieuwe winterharde variëteit leveren geschikt voor in de tuin!
Zoals ik al meermale in eerdere artikels schreef, en in mijn boek ook uit de doeken doe, is de hele wetenschappelijke naamgeving en classificatie één grote knoeiboel (FEILBAAR mensenwerk!), die in het licht van “Evolutietheorie ontkracht” eigenlijk geheel herzien zou moeten worden. Ikzelf zou het houden op Citrus als soort en bvb. trifoliata als ondersoort/variëteit. Wat ik dus met deze kruisbestuiving zal creëren is een nieuw ras van de citrus.
Herinner u: op de digitale encyclopedie Ensie.nl staat onder de sectie ‘Encyclopedie van de evolutiebiologie’ het volgende bij de definitie van een soort:
Het biologisch soortbegrip benadrukt de onderlinge kruisbaarheid van individuen als doorslaggevend criterium in de soortopvatting.
Het is dus een DOORSLAGGEVEND CRITERIUM, maar blijkbaar wordt dit in de meeste gevallen straal genegeerd!
Citrus is de soort, de zogenaamde ‘soorten’ (sinaasappel, kumquat,…) zijn eigenlijk ondersoorten of rassen! De basissoort is geschapen (desnoods in een aantal ondersoorten) , en de mogelijkheid tot variatie, of het ontstaan van ondersoorten of rassen, beperkt zich tot de in het DNA vastgestelde grenzen van deze soort. Alle rassen kunnen kruisen en zo nieuwe rassen voortbrengen. Uit een citrus kan men nooit een appel of een peer, een kers of een tomaat kweken, of iets totaal nieuw met totaal andere kenmerken dan citrus (bvb. een citroen met de schil zoals een tomaat). Deze wet geldt voor alle basissoorten (hond, rund,…) en ook voor de mens!
Dit zijn nu de ondersoorten in mijn collectie: wilde citroen; bittersinaasappel, bloedsinaasappel, calamondin, ovale kumquat, citroen, mandarijn, sinaasappel, witte pompelmoes, tangelo, citrangequat ‘Thomasville’.
De citrumelo bleek bij nader onderzoek eigenlijk een bittersinaasappel te zijn.
De geschiedenis van de aarde vanuit creationistisch en Bijbels perspectief
Hoewel ik reeds een lijvig boek heb geschreven omtrent ‘De evolutietheorie ontkracht’, heb ik het eigenlijk nog nooit gehad over hoe de geschiedenis van de aarde in z’n geheel zich heeft ontvouwd vanaf de zondeval tot op heden. Zeer veel aspecten, zoals de diverse aardlagen, de zogenaamde ‘pleistocene fauna’ etc. zijn allemaal te verklaren vanuit creationistisch perspectief. Let wel, de ene creationist is de andere niet, en er zijn creationisten die anders denken dan ik. Dit is de geschiedenis zoals ik die zie, en zoals het hoogstwaarschijnlijk geweest is als je alle feiten in overweging neemt.
