Zenuwcellen uit het Perm?

Mark H. Armitage stuurde ons een foto door van een zenuwvezel, teruggevonden in een fossiel bot van Eryops, een soort amfibie dat naar verluidt leefde in het Perm, zogezegd zo’n 280 miljoen jaar geleden!

De grijze bolletjes zijn lipidendruppels (vet) die uit de zenuwvezel (epineurium) zijn gekomen, ten gevolge van de druk door het dekglaasje.

De vondst zal nog worden gepubliceerd.

VIDEO: levende fossielen: nautilus (deel 2)

In een vorige video toonde ik dat de uitgestorven Cymatoceras sp. (Madagascar, 100 Ma) en Nautilus pompilius (Indopacifische regio) eigenlijk hetzelfde zijn. Cymatoceras is NIET uitgestorven. In deze nieuwe video toon ik dezelfde stukken, maar nu doormidden gezaagd, en geef ik nog sterker bewijs dat deze hetzelfde zijn:

Trilobieten: uitgestorven? Of toch niet?

Serolina sp., aangespoeld op de Chileense kust.

Trilobieten zouden aan de “wieg van de evolutie” staan. Ze ontstonden zogezegd in het Cambrium (ruim 500 miljoen jaar geleden) en ze zouden gefloreerd hebben tot aan het eind van het Perm, zo’n 252 miljoen jaar geleden. Daarna stierven ze zogezegd volledig uit. Ze zouden dus niet meer bestaan. Maar is dat echt wel zo?

Trilobieten waren een soort mariene geleedpotigen. Een kenmerk is dat ze vele segmenten hebben en van ver een beetje lijken op onze pissebedden. Ze konden zich ook oprollen.

Er zijn zeker 20.000 soorten teruggevonden, in verschillende vormen en maten…

Maar zijn die nu werkelijk uitgestorven?

Er bestaan landpissebedden, die u ongetwijfeld ook al in uw tuin hebt gezien, maar er bestaan ook zeepissebedden en aanverwante soorten. Kijken we even naar één familie uit de orde Isopoda. Beslist u zelf: zijn ‘trilobieten’ in het geheel uitgestorven of toch niet?

Familie Serolidae: het geslacht Serolina

Serolina sp., aangespoeld op de kust van Chili. Grootte: 4 cm.

Familie Serolidae: het geslacht Serolella

Serolella bouvieri, opgevist nabij Antarctica (frontaal aanzicht)
Serolella bouvieri, opgevist nabij Antarctica (zijaanzicht)
Serolella bouvieri, opgevist nabij Antarctica (bovenaanzicht)

Het is duidelijk dat men de wereld blaasjes heeft wijsgemaakt!

De flora van de tijd van de Dino’s bestaat nog altijd: het bewijs

Klassiek worden afbeeldingen met dinosauriërs altijd getoond met varens, boomvarens, reuzenpaardenstaarten, ginkgo’s, palmvarens, coniferen en andere gelijksoortige zogezegd “primitievere” planten. Dit zou de flora “ten tijde van de dinosauriërs” geweest zijn… en die flora zou samen met de dino’s grotendeels ten onder zijn gegaan 66 miljoen jaar geleden. Naast het feit dat de overblijfselen van die dino’s geen miljoenen jaren oud zijn, doordat er zacht weefsel en origineel celmateriaal in wordt gevonden, bestaat die flora nog steeds. En ik zal u het bewijs geven.

Paardenstaarten

Bij ons kent iedereen wel de kleinere paardenstaartsoorten zoals heermoes en bospaardenstaart. Maar niet zoveel mensen weten dat hier bij ons in Europa ook de reuzenpaardenstaart (Equisetum telmateia) voorkomt die tot 1,80 meter hoog kan worden. Ze komt vooral voor in drassige gebieden. Elders in de wereld heb je nog veel grotere soorten. Zo heb je de zuidelijke reuzenpaardenstaart (Equisetum giganteum) die in Centraal- en Zuid-Amerika voorkomt en 2 tot 5 meter hoog kan worden. Tot slot heb je nog de Mexicaanse reuzenpaardenstaart (Equisetum myriochaetum) die eveneens in draslanden van Centraal- en Zuid-Amerika voorkomt en tot 8 meter hoog kan worden! Deze paardenstaarten vormen vaak hele bossen.

Equisetum myriochaetum, die voorkomt en Centraal- en Zuid-Amerika.

Boomvarens

Bij boomvarens heb je verschillende soorten die op aarde voorkomen. Voorbeelden zijn:

Dicksonia sellowiana, die voorkomt in regenwouden van Centraal- en Zuid-Amerika.
De Norfolk boomvaren (Cyathea brownii), die tot wel 20 meter hoog kan worden.

Ginkgo’s

Daar bestonden in de tijd van de dinosauriërs zogezegd zeer veel (zogezegd nu uitgestorven) soorten van, met diverse bladvormen. De enig vandaag bestaande soort is de Japanse notenboom (Ginkgo biloba):

Ginkgo biloba

Kijken we echter even naar de enorme mogelijke variatie in bladvorm bij Ginkgo biloba:

Variant met een diepe inkeping in het midden en twee inkepingen in de twee lobben.
Variant met bladeren zonder lobben.
Variant met bladeren met twee lobben, zonder diepe inkeping in de twee lobben.
Dit fossiel wordt dan toegekend aan ‘+Ginkgo dissecta‘, terwijl Ginkgo biloba evenzeer deze bladeren kan produceren!

Palmvarens

Dit is nog zo’n groep planten die vooral zou geleefd hebben ten tijde van de dinosauriërs. Er zouden heel veel “uitgestorven soorten” bestaan. Palmvarens komen vandaag echter nog steeds voor in alle grote tropische regio’s in de wereld, inclusief Afrika, Zuid-Amerika, Zuidoost-Azië en noem maar op. Er bestaan vandaag honderden soorten. Sommigen kunnen meer dan 1000 jaar oud worden.

Cycaspalm (Cycas revoluta)

Coniferen

Hier hoeven we geen tekeningetje bij te maken. Onder coniferen kennen we alle klassieke naaldbomen, zoals cypressen, dennen, sparren, zilversparren, sequoia’s, watercypressen (Metasequoia) enz… Nog allemaal te vinden vandaag.

Zwarte den (Pinus nigra)

Varens

Bij varens idem: dit zijn zogezegd “primitieve” planten; er bestaan vandaag nog steeds duizenden soorten wereldwijd, van in de tropen tot in de gematigde gebieden zoals bij ons.

Dubbelloof (Blechnum spicant)

De flora van de “tijd van de dino’s” bestaat nog altijd. En die dino’s leefden dan ook zo lang geleden niet…

Film lezing: Lucy of Adam? Een kritische blik op het fossiel bewijs voor menselijke evolutie (update)

Omdat de lezing voor sommigen niet goed verstaanbaar was wegens geen al te goede audio, werd de lezing opnieuw opgenomen:

Vimeo:

VIDEO: Evolutie of Schepping – 2: De Venusvliegenval

Kan een venusvliegenval geëvolueerd zijn uit een niet-vleesetende plant door middel van een reeks willekeurige toevalsmutaties in het blad van een plant?

Kunstwerkjes

Een kunstenaar van een kunstwerk geven we vaak de eer die hem toekomt. De kunstenaar ontvangt prijzen, krijgt geld voor zijn kunstwerk; zijn kunstwerk wordt bewonderd in een museum… En de kunstenaar is in zijn nopjes…

Zouden we dan geen zelfde eer geven voor de Kunstenaar van de kunstwerken die we in de natuur vinden? Zijn kunstwerken worden in musea tentoongesteld en bewonderd, maar niemand die de Kunstenaar eert… “Het is allemaal puur toevallig ontstaan en geëvolueerd uit het niks!” Het heelal? Toch maar puur toevallig ontstaan uit ‘niets’?

VIDEO: Tijd om eens stil te staan bij uw leven

De maatschappij staat stil, maar het is goed voor de mensen om ook eens stil te staan bij hun leven.

Bekijk de video:

Het verslag van 1878 dat spreekt over ‘flarden huid’ aan de botten van de iguanodons van Bernissart

Reeds in een vorig artikel bespraken we de problematische vondsten van de tientallen iguanodons in Bernissart in België eind 1800. We schreven toen dat een verslag van 1898 gewag maakte van zacht dinosauriërweefsel. Dat verslag konden we niet terugvinden, maar we vonden een eerder verslag, waar er ook vermelding wordt gemaakt van zacht weefsel.

Edouard Dupont, de toenmalige directeur van het Koninklijk Belgisch Natuurhistorisch Museum schreef in 1878:

[…] Ondanks drie maanden van intense opgravingen zijn de skeletten nog lang niet geborgen. De beenderen van de gigantische skeletten liggen niet, zoals men zou verwachten, kriskras door elkaar verspreid, maar bevinden zich meestal in hun oorspronkelijke anatomische positie. Flarden huid hangen hier en daar nog aan de donkerbruine beenderen. Het eerste skelet lijkt volwassen en intact. Idem voor nummer twee, waarvan de schedel 80 centimeter lang is. […]

Edouard Dupont, Sur la découverte d’ossements d’Iguanodon, de poissons et des végétaux dans la fosse Sainte-Barbe du charbonnage de Bernissart – Bulletin de L’Académie royale des Sciences, des Lettres et des Beaux-Arts de Belgique (1878).

Via: CORDIER Sandra – De botten van de Borinage, de iguanodons van Bernissart, van 125 miljoen jaar voor Christus tot vandaag, Uitgeverij Vrijdag, Antwerpen, 2016

Er wordt dus niet gesproken over ‘versteende huidafdrukken’, neen! De directeur sprak duidelijk over “flarden huid”. Dat gaat dus over bewaard gebleven zacht weefsel. En die dingen zouden dan 125 miljoen jaar oud zijn? Yeah right!

Doet mij overigens denken aan een de stukken huid van een hadrosaurus die nog niet zo lang geleden werd ontdekt in Canada. De wetenschappers hadden hoop dat ze nog de melanosomen konden bestuderen, de organellen die zorgen voor pigmentatie van de huidcellen! De hadrosaurus bleek zeer goed intact en in feite ‘gemummificeerd’ te zijn; het artikel op National Geographic heeft als titel: “dinosaurusmummie gevonden; heeft intacte huid en weefsels”.

Hadrosaur skin sample found -- amazes scientists (Aug 2013 ...