Ik las vanmorgen een artikel op VRT NWS met als titel ‘Astronomen compleet verrast: James Webb-telescoop vindt sterrenstelsels die niet konden bestaan‘. Hun theorieën worden door deze ‘ontdekking’ compleet onderuit gehaald. Wanneer gaan die wetenschappers, en bij uitbreiding alle atheïsten, nu eens toegeven dat God bestaat, en dit alles geschapen heeft?

We lezen:

De James Webb-ruimtetelescoop heeft zes gigantische sterrenstelsels gevonden waarvan astronomen dachten dat ze niet konden bestaan. De sterrenstelsels zijn vlak na de oerknal ontstaan, maar zijn vele keren zwaarder en groter dan verwacht. De ontdekking zet de bestaande theorieën over het ontstaan van het heelal op z’n kop.

En verder:

En die ontdekking bezorgt astronomen hoofdpijn. “Mijn eerste gedachte was dat we een fout hadden gemaakt”, zegt professor Leja. “Dat we de fout zouden vinden en daarna verder konden met onze levens. Maar we hebben nog steeds geen fouten gevonden in de data. En zelfs als we onze resultaten halveren, blijft het een verbazingwekkende ontdekking.”

Wellicht beleven deze wetenschappers nu slapeloze nachten. Echter, deze ontdekking bevestigt net twee zaken:

1. Er is géén ‘Oerknal’ geweest.
2. Het universum is géén 13 miljard jaar oud.

Er was gewoon schepping in één enkel ogenblik. God wilde dat er licht was, en er was licht. God had geen miljarden jaren nodig om dit alles tot stand te brengen. Een fractie van een seconde was genoeg. Deze ontdekking bevestigt gewoon Genesis.

Maar zelfs als je (als wetenschapper) in een ‘oerknal’ gelooft, moet je geloven dat God bestaat. Want uit niets kan niet ‘iets’ ontstaan. Wat heeft die ‘knal’ dan veroorzaakt. Wat was er vóór de knal? Waar komt al die materie en energie vandaan? Er is een Schepper, die buiten ruimte en tijd bestaat. En dat is God. En de Bijbel is de waarheid. Uiteindelijk moeten wij (creationisten) niet streven naar het ineensteken van eigen ‘ontstaansmodellen’, maar gewoon Genesis en uiteindelijk het Evangelie ter harte nemen. Dat volstaat voor ons.

Ik heb nog een vervolg of een ‘supplement’ op mijn boek over evolutie gemaakt, nl. een apart werk over schelpen. Het is wat ik min of meer in de video vertelde, maar dan een stuk uitgebreider en met veel fotomateriaal. U kunt de pdf gratis downloaden. Het boekje is hier gedrukt te verkrijgen.

Een kortere extra film, met als centraal thema schelpen (beetje mijn favoriet). Daarin toon ik nog een aantal dingen die ik niet in de eerste film heb getoond. Er komt ook een pdf (en evt ook boekje) met uitvoerig fotomateriaal en uitleg.

Een pamflet (A5) dat kan gebruikt worden voor evangelisatie bij kinderen en jongeren, eventueel in een plastic gripzakje met een bijbehorende schelp:

Kijken we even naar wat van die kunstwerkjes:

Na veel zwoegen en zweten is hij er dan: de finale film van 2 uur, met nog niet eerder vertoonde beelden en didactische stukken. Alles komt aan bod en wordt haarfijn uitgelegd. Alstublieft:

In mijn boek geef ik het fossiel nog het voordeel van de twijfel, en beschouw ik het gewoon als een bizarre soort vogel (zoals er nu bvb. ook de loopvogels bestaan, zoals de bizar uitziende helmcasuaris). Maar als men alles op een rijtje zet, komt men tot de conclusie dat Archaeopteryx wel eens een vervalsing zou kunnen zijn, en eigenlijk gewoon een dinosaurus was, gelijkend op bvb. Compsognathus.

Dit is het bekende fossiel van Archaeopteryx:

Archaeopteryx onderscheidt zich van andere moderne (en fossiele) vogels door een aantal kenmerken: de lange benige staart, de schedel (met tanden en relatief korte bek/snuit), een eerder reptielachtige heup en de klauwen aan de voorpoten (“vleugels”): drie afzonderlijk naast elkaar gelegen vingers. Maar Archaeopteryx onderscheidt zich van dinosaurussen door één bijzonder kenmerk: de veren. Dus: een overgangsvorm? Bewijs voor de evolutietheorie?

Er zijn echter een aantal zaken die niet kloppen…

Hier in mijn tuin heb ik een tunnelserre waar ik zelf onder meer tomaten kweek. Sinds vorige maand kon ik mijn tomaten beginnen oogsten. Hierboven zie je er een paar. Snoeptomaten, lange tomaten, Coeur de Boeufs,… De formaten verschillen sterk. Ook zijn er diverse kleuren: geel, oranje en rood… Edoch, de planten zien er in principe allemaal vrij gelijkaardig uit. Is die snoeptomaat nu een andere soort dan die Coeur de Boeuf? Neen. Bij tomaten spreken we van variëteiten of rassen, en niet van soorten. Het gaat hier om één en dezelfde soort met de wetenschappelijke naam Solanum lycopersicum. En wat een variatie binnen die soort!

Mochten deze variaties in het wild worden gevonden, dan zouden ze daar direct allemaal verschillende soortnamen aan gegeven hebben. Als er in het wild een beetje variatie zou optreden: dan gaat het direct om een andere soort, en krijgt die een andere wetenschappelijke naam. Bij de gecultiveerde soorten (planten en dieren) echter, is zeer wijde variatie normaal, en worden er geen andere wetenschappelijke namen toegekend. Zo zie je maar hoe ze verschillende standaarden hanteren, terwijl er slechts één verschil is: variatie door de mens geïnduceerd, en variatie ontstaan in de natuur. Maar die mogelijkheid tot variatie lag reeds bepaald in het DNA van dat organisme: men kan geen tomaten kweken ter grootte van een aalbes, noch tomaten ter grootte van een voetbal, noch kunnen er tomaten gekweekt worden die plots helemaal anders smaken (vb naar meloen, appel of paprika), of tomatenplanten die niet de typische haartjes en geur hebben. Tomaat blijft tomaat, maar binnen de wijde grenzen van de soort.

Aan de universiteit werd ons verteld dat varens en paardenstaarten ‘primitieve planten’ zijn, omdat ze zich voortplanten en verspreiden via sporen en niet via zaden. Als we naar de levenscyclus van varens kijken, dan zien we dat die verre van primitief zijn, maar vernuftig in elkaar zitten waarbij een maximaal verspreidingsgebied gegarandeerd is – veel varens komen voor op heel het halfrond (bvb. zowel Eurasië en N-Amerika), of zijn zelfs kosmopoliet!

Evolutionisten (die geloven in ruim 600 miljoen jaar evolutie) verwijten de creationisten (zij die geloven in een relatief jonge schepping) steevast dat zij ‘pseudowetenschap’ beoefenen. Maar wie beoefent er nu pseudowetenschap?

De creationist die ziet dat een zogezegd uitgestorven nautilus (+ Cymatoceras) quasi identiek is aan een hedendaagse nautilus (+Nautilus) en dat die zogezegd uitgestorven nautilus dus eigenlijk NIET uitgestorven is? Of de evolutionist die dit fossiel – op basis van enkele nooit te bewijzen aannames bij datering – als 100 miljoen jaar oud bestempelt; op basis van die bekomen leeftijd het in een ander geslacht onderbrengt en het als uitgestorven bestempelt, terwijl het eigenlijk weinig verschilt van een nog bestaande vorm?

De creationist die ziet dat de zogezegd uitgestorven zwinkokkel (+ Venericor planicosta) identiek is aan de nog bestaande Cardiocardita tankervillii, die langs de westkust van Afrika, boven de evenaar, voorkomt, en het het als dezelfde soort beschouwt? Of de evolutionist die op basis van de vermeende leeftijd (ca. 40 miljoen jaar) het als uitgestorven bestempelt en het in een ander geslacht onderbrengt, terwijl er nog steeds zo’n kokkels bestaan die geheel identiek dezelfde kenmerken hebben?